بدان كه غفلت آدمى را به نحوى مغرور گردانيده كه جمادات از او هشيارترند ، و قدر عبادت و بندگى خدا را از او بيشتر مىدانند ، و توجيه اين اخبار به چند وجه مىتوان نمود . اوّل : آنكه محمول بر حقيقتش باشد ، و جمادات را يك نحو شعور ضعيفى بوده باشد ، چنانچه حق‌تعالى مىفرمايد كه هيچ‌چيز نيست مگر آنكه حق را تنزيه و تسبيح مىكند و متلبّس به حمد اوست و ليكن شما تسبيح آنها را نمىفهميد . دوّم : آنكه اين سخن بر وجه تقدير باشد ، يعنى اگر شعور مىداشتند چنين مىگفتند . سوّم : آنكه مراد از قطعه‌هاى زمين اهل آن قطعه‌ها باشد از ملائكه و صالحين جن كه در قطعات زمين ساكنند و عبادت مىكنند . و به سند معتبر منقول است : شخصى از حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام سؤال نمود كه آدمى نمازهاى نافله را در يك موضع بجا آورد بهتر است يا تفريق كند و در مكانهاى مختلف واقع سازد ؟ حضرت فرمود : بلكه بهتر آن است كه در جاهاى مختلف بجا آورد ؛ زيرا كه اين مكانها براى او شهادت مىدهند در روز قيامت « 1 » . و به اسانيد معتبره منقول است : هر جماعتى كه در مجلسى جمع شوند ، و خدا را در آن مجلس ياد نكنند ، و صلوات بر پيغمبر و آل اطهار او صلوات اللّه عليهم اجمعين نفرستند ، آن مجلس در قيامت موجب حسرت و و بال ايشان خواهد گرديد « 2 » .

--> ( 1 ) فروع كافى 3 / 455 ح 18 . ( 2 ) اصول كافى 2 / 496 ح 2 و ح 5 .